ตอนนี้ยังมึนๆว่าบล๊อคนี่มันต่างกับเวปยังไง? ดูไปก็คล้ายไดอารี่ออนไลน์ แต่ก็ไม่เหมือน ดูน่าหนุกกว่า ผมคงเอาไว้เขียนอะไรเล่นๆซะมากกว่า พวกข่าวอะไรๆคงไปไว้ที่บอร์ด น่าจะเร็วดี ขอไปมึนต่อก่อน...

ในที่สุดก็ได้อัลบั้มใหม่ของ the White Stripes มาเมื่อวันศุกร์ที่แล้ว
ชื่ออัลบั้ม Get Behind me Satan เห็นว่าเนื้อเพลงออกไปทางแนวศาสนา แต่แฟนเพลงบ้านๆแบบเราเอาแค่ดนตรีก็แจ๋วแล้ว แต่ชุดนี้ทำไมเพลงมันสั้นจุ๊ดเลย อย่างซิงเกิ้ล Blue Orchid ก็แค่ 2 นาทีกว่าๆเอง ถึงว่าไม่ค่อยไต่อันดับในชาร์ต แต่ชุดนี้ที่นู่นเขาก็ว่าดีนะ สงสัยต้องฟังเนื้อเข้าใจถึงจะเก็ท สรุปว่าชอบชุดที่แล้วมากกว่า

OUT หรือชื่อไทยว่า"คดีฆ่าหั่นศพ" นวนิยายญี่ปุ่น แปลโดย นพดล เวชสวัสดิ์(เป็นนิยายญี่ปุ่นเรื่องแรกที่เข้ารอบสุดท้าย รางวัลเอ็ดการ์ อลันโป ที่แจกให้นิยายแนวอาชญากรรม) เรื่องนี้นั่งๆนอนๆอ่านมาเป็นเดือนๆแล้ว ค่อยๆอ่านทีละนิดทีละหน่อย อารมณ์จะประมาณบีบคั้นขึ้นทีละน้อยๆ และแค่เปิดเรื่องมา 4-5 หน้า แม่บ้านคนหนึ่งก็รัดคอฆ่าสามีตัวเองซะแล้ว และนี่ไม่ใช่สปอยล์ด้วย เพราะไม่ใช่ไคลแมกซ์ แล้วคิดดูสินิยายหนาขนาดนี้จะเขียนเรื่องอะไรต่อ??? อย่างที่บอกว่าเรื่องมันเข้มข้นขึ้นทีละน้อย มีตัวละครเข้ามาเกี่ยวข้องมากมาย ตัวละครแต่ละตัวก็พัฒนากันไปตามทางตัวเอง อ่านแล้วลุ้นๆเรื่อยๆ (ต่างกับนิยายฝรั่งที่มักจะรู้สึกอยากอ่านให้จบไปเลย)

แต่ที่ตงิดๆคือสำนวนแปลของ คุณนพดล เวชสวัสดิ์นี่แหละ เพราะก่อนหน้านี้ ผมจะอ่านสำนวนแกมากๆจากนิยายของมูราคามิ จนคิดว่าสำนวนของแท้ ต้องประมาณนั้น ปรากฏว่าเรื่อง OUT ก็ใช้สำนวนเดียวกัน อ่านแล้วงงๆนึกว่า อ่านนิยายเล่มใหม่ของมูราคามิ (เคยเจอคุณ คมสัน นันทจิต ที่แปลเรื่องสั้น ของมูราคามิ ดูแกก็ไม่ชอบสำนวนของคุณนพดลเท่าไหร่ ส่วนผมก็ไม่มี ปัญหาอะไร ยกเว้นงงๆนี่แหละ)

ชอบอ่านนิยายแนวอาชญากรรมสืบสวน ก็หามาอ่านได้ครับ

ไม่ได้จะเขียนถึงมนุษย์แปลงห้าสีพวกนั้นหรอก แต่รู้สึกว่า ถ้ามนุษย์(ในเมือง)ขาดไฟฟ้าไปดูเหมือนจะทำอะไรไม่ค่อยได้นะ คือตอนบ่ายที่บ้านไฟดับอ่ะ...กำลังเร่งปั่นงานเลย เซ็งจริงๆ หมู่บ้านที่ผมอยู่ก็ประหลาดนะ ดับได้ดับดี แต่พอมองไปที่ คอนโดใกล้ๆ ไฟยังมีใช้กันฮึ่มๆ เขาว่ามันคนละหม้อแปลงกัน

ที่จะบอกคือไฟฟ้ามันจากไปพร้อมความบันเทิงนะ ตอนนี้ที่นึกออกว่าจะทำอะไรรอไฟมาก็แค่หาหนังสืออ่าน แต่อากาศร้อนๆก็ไม่มีอารมณ์อีก นอกเหนือจากนั้นแล้ว สงสัยต้องออกจากบ้านแล้วล่ะ...

คิดๆไปเราก็ไม่ต่างกับ"เครื่องใช้ไฟฟ้า"เลยนะเนี่ย

Chowder เป็นเกม"ปลาใหญ่กินปลาเล็ก"ที่เล่นเพลินๆดูง่ายๆแต่ก็ยากเหมือนกัน วิธีเล่นก็แค่คุณรับบทเป็นปลา(สีน้ำเงิน)ที่ตอนเริ่มเกมจะตัวจิ๋วเดียว แล้วก็กินปลาที่เล็กกว่า(หรือเท่ากัน) ตัวก็จะโตขึ้นเรื่อยๆ พอกินหมดก็จบฉาก แต่ต้องระวังไม่ให้ชนปลาใหญ่ ไม่งั้นขีดพลังก็จะลดลง ทีมทำเกมเป็นทีมเดียวกับที่ทำเกม Snood สนใจโหลดไปเล่นได้ที่นี่เลยครับ (ถึงไม่ register ก็เล่นได้แต่ไม่ครบทุกโหมด)
ดาวน์โหลด Chowder คลิก!